Cultuurpodium Online

CultuurpodiumOnline is een online magazine over podiumkunsten binnen en buiten de muren van theaters en concertzalen. We schrijven over alles wat er op de podia te doen is op het gebied van theater, muziek, dans, musical, jazz, opera, festivals, klassieke muziek en nog veel meer.
In de rubriek Even voorstellen maakt u kennis met een aantal van onze medewerkers.

In ons tag overzicht
is te zien welke onderwerpen u op onze site kunt vinden.

Accreditatie namens CultuurpodiumOnline wordt alleen aangevraagd door de coördinatoren wiens naam vermeld wordt in het colofon. Krijgt u accreditatieaanvragen binnen van anderen namens CultuurpodiumOnline, checkt u dan aub even via het algemene mailadres of dat wel klopt.

Specials

Festival aan de Werf
Holland Festival
Artikelen over Oerol Impressies van Oerol
Geluiden van Oerol
Onze speciale Oerolpagina
De Parade
Lowlands

Onderwerpen

Actie
Algemeen
Cabaret
CD en DVD
Circus en show
Dans
Festival
Jazz
Jeugd
Klassieke muziek
Locatietheater
Multimedia
Musical
Muziek
Nieuws
Opera en operette
Pop en rock
Straattheater
Toneel
Verwacht
Wereldmuziek

Cultuur op TV

Opium
Vrije Geluiden

Alle bloggers

Blog Aart Schutte
Blog Cornee Hordijk
Blog David Geysen
Blog Dorien Haan
Blog Hanneke en Jonas
Blog Joel de Tombe
Blog Karin Lambrechtsen
Blog Marijcke Voorsluijs
Blog Marina Kaptijn
Blog Marle en Clara
Blog Michael Varenkamp
Blog Moniek Poerstamper
Blog Noortje Herlaar
Blog Rembrandt Frerichs
Blog Suzan Seegers
Blog Tamara Schoppert
Blog Thomas Cammaert
Blog Tom Beek
Blog Ton van der Meer
Blog Willliam Spaaij
Blog Yonga Sun

Archieven

Sep 2017 Aug 2017 Jul 2017 Jun 2017 Apr 2017 Aug 2016 Jul 2016 Jun 2016 Apr 2016 Mrt 2016 Feb 2016 Dec 2015 Nov 2015 Okt 2015 Sep 2015 Aug 2015 Jul 2015 Jun 2015 Mei 2015 Apr 2015 Mrt 2015 Feb 2015 Jan 2015 Dec 2014 Nov 2014 Okt 2014 Sep 2014 Aug 2014 Jul 2014 Jun 2014 Mei 2014 Apr 2014 Mrt 2014 Feb 2014 Jan 2014 Dec 2013 Nov 2013 Okt 2013 Sep 2013 Aug 2013 Jul 2013 Jun 2013 Mei 2013 Apr 2013 Mrt 2013 Feb 2013 Jan 2013 Dec 2012 Nov 2012 Okt 2012 Sep 2012 Aug 2012 Jul 2012 Jun 2012 Mei 2012 Apr 2012 Mrt 2012 Feb 2012 Jan 2012 Dec 2011 Nov 2011 Okt 2011 Sep 2011 Aug 2011 Jul 2011 Jun 2011 Mei 2011 Apr 2011 Mrt 2011 Feb 2011 Jan 2011 Dec 2010 Nov 2010 Okt 2010 Sep 2010 Aug 2010 Jul 2010 Jun 2010 Mei 2010 Apr 2010 Mrt 2010 Feb 2010 Jan 2010 Dec 2009 Nov 2009 Okt 2009 Sep 2009 Aug 2009 Jul 2009 Jun 2009 Mei 2009 Apr 2009 Mrt 2009 Feb 2009 Jan 2009 Dec 2008 Nov 2008 Okt 2008 Sep 2008 Aug 2008 Jul 2008 Jun 2008 Mei 2008 Apr 2008 Mrt 2008 Feb 2008 Jan 2008 Dec 2007 Nov 2007 Okt 2007 Sep 2007 Aug 2007 Jul 2007 Jun 2007 Mei 2007 Apr 2007 Mrt 2007 Feb 2007 Jan 2007 Dec 2006 Nov 2006 Okt 2006 Sep 2006 Aug 2006 Jul 2006 Jun 2006 Mei 2006 Apr 2006 Mrt 2006 Feb 2006 Jan 2006 Dec 2005 Nov 2005 Okt 2005 Sep 2005 Aug 2005 Jul 2005 Jun 2005


Prikbord

Hier op het prikbord kan een flyer van uw voorstelling komen te staan.

Op ons prikbord in de rechterkolom van de voorpagina hebben we plaats voor de flyers van een beperkt aantal voorstellingen en concerten. Wilt u ook een flyer op ons prikbord plaatsen? Stuur uw beeldmateriaal en eventueel ander persmateriaal naar ons algemene mailadres en als (of zodra) er plaats is zullen we uw flyer op het prikbord zetten.

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Del.icio.us
  • Digg
  • Google
  • Technorati
  • eKudos
  • Facebook
  • Blogmarks
  • Furl
  • Live
  • NuJIJ
  • Slashdot

Onderwerp: ALGEMEEN, MUZIEK, WERELDMUZIEK

28 Augustus 2013

Wereldjazz en swingende oude mannen op slotdag Jazz Middelheim

  
Tekst: Jorien Heemskerk
Beeld: Ronald Rijntjes

Antwerpen, zondagmiddag. Terwijl de binnenstad bruist met het Bollekesfestival, maakt het publiek in Park Den Brandt zich op voor de slotdag van Jazz Middelheim 2013. De picknickkleden zijn uitgespreid, de drankjes gehaald en de kinderen naar het springkussen gebracht. Klaar voor een nieuwe dag vol verrassing en variatie – van wereldjazz tot rock op een contrabas en een swingende 87-jarige pianist.

De eerste die vandaag los mag barsten is de Belgische drummer Stéphane Galland. Zijn project LOBI maakt ware wereldjazz, met herkenbare invloeden uit verschillende windstreken. Dat is mede te danken aan de diverse afkomst van de muzikanten: Brazilië, Ivoorkust, Spanje, Bulgarije en Turkije.

Terugkerende melodische thema’s en sterke ritmes van drum en percussie zorgen voor voldoende samenhang in dit bonte geheel. Spannende solo’s gaan naadloos in elkaar over en de band valt op precies de juiste momenten in. Als luisteraar waan je je soms in een bos vol leven, dan weer in de woestijn of een dorp op de Balkan. Maar altijd maak je deel uit van één jazzwereld. Zelfs als pianist Malcolm Braff in Chopin-achtige akkoorden zijn klassieke achtergrond laat doorschemeren.


De verhalen uit deze wereld worden ‘verteld’ door fluitist/vocalist Magic Malik. In een energieke vraag-en-antwoordsessie met Galland, een dreigende opening samen met Braff of een warme melodie met bassist Carles Benavent. Malik zingt hierbij net zo hoog als hij fluit en sterker nog: hij kan het ook allebei tegelijk.

Zorgeloze standards
Van dit kleurrijke gezelschap gaan we terug naar echte mainstream jazz, waarbij strak in het pak gestoken mannen standards uit het American Songbook vertolken als ‘I’ll Remember April’ en ‘Like Someone in Love’.

Het Bill Charlap Trio speelt voor het eerst in België en de tent zit vol met fans. De hoofdrol in dit concert is voor de vleugel, waarop Charlap improviseert met subtiele akkoorden en melodieën. Zijn spel is beschaafd en technisch, perfect tot in de kleinste versieringen. Toch hebben de stukken regelmatig een flink tempo. Petje af voor Peter Washington, die dit bijhoudt met lopende bas.


De lichte muziek van het trio roept geen grote emoties op, maar eerder een gevoel van zorgeloosheid. Het is alsof je rondloopt in een aquarel die met zachte penseelstreken is neergezet. ‘Who Cares?’ heet een van de nummers dan ook toepasselijk. Van de paar felle uithalen die Charlap vlak voor het slotapplaus doet hadden we er best meer willen horen.

Houten sopraansax
Weer een heel ander karakter heeft het kwartet van Charles Lloyd. Deze saxofonist is ‘75 en productiever dan ooit’, aldus de dame die hem aankondigt. Ook live is dat te zien. Lloyd opent het concert zelf en wanneer hij zijn collega’s de ruimte geeft, loopt hij genietend rond over het podium. Ze maken muziek met pit - los, soepel en krachtig. De nummers worden flink uitgebouwd met afwisselende solo's en onverwachte veranderingen in ritme of melodie.

Ondanks zijn leeftijd heeft Lloyd aan adem geen gebrek. In een van de stukken speelt hij dwarsfluit zoals hij ook zijn tenorsaxofoon bespeelt: vrij, met vloeiende loopjes en puntige accenten. Bij het ingewikkelde slotnummer doet hij daar nog eens een schepje bovenop. Tegen een chaotische achtergrond improviseert hij op de taragota, een Roemeense houten 'sopraansax' waarvan de klank Oosters aandoet. Dat levert hem een laaiend enthousiast publiek op.


Afrikaanse ritmes
Hiermee is de toon gezet voor de springlevende 87-jarige pianist Randy Weston, die al meerdere malen van de partij is geweest op Jazz Middelheim. Zijn African Rhythms Septet klinkt niet zo Afrikaans als je misschien zou verwachten, maar doet zijn naam wel eer aan met een grote hoeveelheid wisselende ritmes.

Weston speelt minder verfijnd dan Charlap maar ook vrijer, getuigen de solostukken ‘African Lady’ en ‘Blues For T’. Ondanks het ontbreken van een duidelijk ritme of melodie krijgen snelle loopjes en zware akkoorden hierin toch stukje bij beetje steeds meer samenhang. Mooi is ook de ‘Waltz for Sweet Cakes’, een duet met drummer Lewis Nash. Die gebruikt alleen zijn brushes en eindigt na een lange en subtiele solo licht als een veertje op de bekkens, terwijl Weston de laatste hoge tonen aanslaat.


De rest van het concert wordt gespeeld door de hele band. Hierbij is een grote rol weggelegd voor de drie blazers, die elkaar steeds aanvullen met warme en volle klanken. Vooral de saxofonisten zijn sterk en geven zich helemaal - tot een soort stoomboottoeter met meeklinkende boventoon op tenor aan toe. Het grootste genie is echter bassist Alex Blake. Hij tokkelt niet alleen enorm snel, maar bespeelt zijn contrabas ook met grote slagen alsof het een rockgitaar is.

Wapperende handen
Dit wilde septet sluit het festival swingend af. Al tijdens het slotapplaus voor Westons bekende ‘Blue Moses’ wordt een ritme uit Ghana ingezet waarbij het publiek meezingt en -klapt. En in de tweede toegift versnelt de band voor een langdurige en afwisselende battle van drums en percussie. Op een bepaald moment staat percussionist Neil Clarke met zijn handen te wapperen alsof hij het ook even niet meer weet, maar vervolgens pakt hij vrolijk de draad weer op.

Zo komt in een prachtige omgeving en een gemoedelijke sfeer een einde aan de 32e editie van Jazz Middelheim. Wie dit eenmaal heeft meegemaakt kan maar één conclusie trekken: volgend jaar weer!


De slotdag van Jazz Middelheim was dit jaar op 18 augustus. Meer over de zaterdag ervoor lees je hier. In 2014 vindt het festival opnieuw plaats in Park Den Brandt, van donderdag 14 t/m zondag 17 augustus.


Gebruikte Tags: , , , , , , , ,

=================


(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen stellen we je een eenvoudige vraag.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.