Cultuurpodium Online

CultuurpodiumOnline is een online magazine over podiumkunsten binnen en buiten de muren van theaters en concertzalen. We schrijven over alles wat er op de podia te doen is op het gebied van theater, muziek, dans, musical, jazz, opera, festivals, klassieke muziek en nog veel meer.
In de rubriek Even voorstellen maakt u kennis met een aantal van onze medewerkers.

In ons tag overzicht
is te zien welke onderwerpen u op onze site kunt vinden.

Accreditatie namens CultuurpodiumOnline wordt alleen aangevraagd door de coördinatoren wiens naam vermeld wordt in het colofon. Krijgt u accreditatieaanvragen binnen van anderen namens CultuurpodiumOnline, checkt u dan aub even via het algemene mailadres of dat wel klopt.

Specials

Festival aan de Werf
Holland Festival
Artikelen over Oerol Impressies van Oerol
Geluiden van Oerol
Onze speciale Oerolpagina
De Parade
Lowlands

Onderwerpen

Actie
Algemeen
Cabaret
CD en DVD
Circus en show
Dans
Festival
Jazz
Jeugd
Klassieke muziek
Locatietheater
Multimedia
Musical
Muziek
Nieuws
Opera en operette
Pop en rock
Straattheater
Toneel
Verwacht
Wereldmuziek

Cultuur op TV

Opium
Vrije Geluiden

Alle bloggers

Blog Aart Schutte
Blog Cornee Hordijk
Blog David Geysen
Blog Dorien Haan
Blog Hanneke en Jonas
Blog Joel de Tombe
Blog Karin Lambrechtsen
Blog Marijcke Voorsluijs
Blog Marina Kaptijn
Blog Marle en Clara
Blog Michael Varenkamp
Blog Moniek Poerstamper
Blog Noortje Herlaar
Blog Rembrandt Frerichs
Blog Suzan Seegers
Blog Tamara Schoppert
Blog Thomas Cammaert
Blog Tom Beek
Blog Ton van der Meer
Blog Willliam Spaaij
Blog Yonga Sun

Archieven

Jul 2019 Jun 2019 Jan 2019 Nov 2018 Sep 2018 Aug 2018 Jul 2018 Jun 2018 Apr 2018 Dec 2017 Nov 2017 Sep 2017 Aug 2017 Jul 2017 Jun 2017 Apr 2017 Aug 2016 Jul 2016 Jun 2016 Apr 2016 Mrt 2016 Feb 2016 Dec 2015 Nov 2015 Okt 2015 Sep 2015 Aug 2015 Jul 2015 Jun 2015 Mei 2015 Apr 2015 Mrt 2015 Feb 2015 Jan 2015 Dec 2014 Nov 2014 Okt 2014 Sep 2014 Aug 2014 Jul 2014 Jun 2014 Mei 2014 Apr 2014 Mrt 2014 Feb 2014 Jan 2014 Dec 2013 Nov 2013 Okt 2013 Sep 2013 Aug 2013 Jul 2013 Jun 2013 Mei 2013 Apr 2013 Mrt 2013 Feb 2013 Jan 2013 Dec 2012 Nov 2012 Okt 2012 Sep 2012 Aug 2012 Jul 2012 Jun 2012 Mei 2012 Apr 2012 Mrt 2012 Feb 2012 Jan 2012 Dec 2011 Nov 2011 Okt 2011 Sep 2011 Aug 2011 Jul 2011 Jun 2011 Mei 2011 Apr 2011 Mrt 2011 Feb 2011 Jan 2011 Dec 2010 Nov 2010 Okt 2010 Sep 2010 Aug 2010 Jul 2010 Jun 2010 Mei 2010 Apr 2010 Mrt 2010 Feb 2010 Jan 2010 Dec 2009 Nov 2009 Okt 2009 Sep 2009 Aug 2009 Jul 2009 Jun 2009 Mei 2009 Apr 2009 Mrt 2009 Feb 2009 Jan 2009 Dec 2008 Nov 2008 Okt 2008 Sep 2008 Aug 2008 Jul 2008 Jun 2008 Mei 2008 Apr 2008 Mrt 2008 Feb 2008 Jan 2008 Dec 2007 Nov 2007 Okt 2007 Sep 2007 Aug 2007 Jul 2007 Jun 2007 Mei 2007 Apr 2007 Mrt 2007 Feb 2007 Jan 2007 Dec 2006 Nov 2006 Okt 2006 Sep 2006 Aug 2006 Jul 2006 Jun 2006 Mei 2006 Apr 2006 Mrt 2006 Feb 2006 Jan 2006 Dec 2005 Nov 2005 Okt 2005 Sep 2005 Aug 2005 Jul 2005 Jun 2005


Prikbord

Hier op het prikbord kan een flyer van uw voorstelling komen te staan.

Op ons prikbord in de rechterkolom van de voorpagina hebben we plaats voor de flyers van een beperkt aantal voorstellingen en concerten. Wilt u ook een flyer op ons prikbord plaatsen? Stuur uw beeldmateriaal en eventueel ander persmateriaal naar ons algemene mailadres en als (of zodra) er plaats is zullen we uw flyer op het prikbord zetten.

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Del.icio.us
  • Digg
  • Google
  • Technorati
  • eKudos
  • Facebook
  • Blogmarks
  • Furl
  • Live
  • NuJIJ
  • Slashdot

Onderwerp: MUZIEK, JAZZ

13 Augustus 2006

Shapes Buckshot Groningen

links Richard Smith, rechts Tollak Ollestad links Oeds Bouwsma, rechts Richard Smith Andy Suzuki
Door Maarten Bronts met foto's van Jan Luursema (klik voor vergroting).
Gezien op 23-07-2006.


Na veel pop/rock-artiesten begeleid te hebben, besloot Roger Burn dat het tijd was om weer eens echte jazz te spelen. Hij kocht een vleugel, nodigde vrienden uit om te komen jammen en voor ze het wisten was er een nieuwe band. Na tien jaar commercieel circus had Burn geleerd dat een band het best werkt als die bijeen blijft. “Shapes is niet zomaar bijeengeraapt, het gaat hier om toewijding,” zegt hij. Met de blik vooruit en de voeten stevig verankerd in diverse muziektradities heeft Shapes in de afgelopen zes jaar bewezen dat ze geen hobbybandje zijn. “We moeten excellent zijn, wat heeft het anders voor zin?” Aldus Burn. Op de laatste dag van de tournee door Nederland speelt dit monsterverbond in café Buckshot in Groningen. Op de begane grond, achterin, op het mini-podiumpje waar ze maar net op passen met z’n zessen. Tijdens het optreden wordt in de Buckshot-studio op de bovenste etage alles nauwkeurig opgenomen, zodat de band ook deze opnamen eventueel kan gebruiken voor een toekomstige live-cd. Die kan heel goed beginnen met het eerste nummer van vanmiddag, Train’s A Comin’, waarbij het publiek vanaf de eerste minuut wordt betrokken bij het gebeuren en uitgenodigd wordt mee te klappen om Ollestads ritmische blaas- en zuig-groove op de mondharmonica te begeleiden. Amerikanen zijn er dol op om een concert overdonderend af te trappen en laten ons meteen weten met welk kaliber we te maken hebben. Bevers van het zuiverste water, waarachtig, virtuoos. Een pakkend thema, dan een walking swing, niettemin zeer modern opgevat. De Leeuwarder Oeds Bouwsma geeft er geen blijk van een invaller te zijn, hij speelt met deze Californische veteranen alsof hij niet anders gewend is. Juist goed op weg laat de voedingskabel van de geleende RD-700 van Burn los, nota bene tijdens een solo. Da’s mooi rumpel, “Doe maar of het een tv-show is, dit wordt take 2,” roept Burn na stevig vast-tapen van de stekker. Hup, gewoon nog een keer en men begint opnieuw. Na afloop stemt een ieder ruimschoots in met Burn’s “Wasn’t that worth another try?” en de toon is gezet. In Measure Once doet Shapes erg aan een ruige Steely Dan denken, ook doemt al gauw Alive in LA van Lee Ritenour op in het achterhoofd: de zomerse namiddag, de bezetting, de flair, het élan. Richard Smith speelt halverwege een vette swamp blues solo en komt met zijn performance zeer expressief uit de verf.

Roger Burn Dave Derge

Derge levert een steady funk/hiphopgroove, deze mannen blijven relaxed en worden als improvisatie-specialisten ook bij unisono doorgecomponeerde passages nooit daft of dull. Ook ‘Oots Bowsmoa’ maakt zich hier niet te dik en toont zich een kundig local hero, met knipogen naar Eddie Gomez wat betreft de basgitaristische benadering van de contrabas. Richard Smith toont vervolgens zijn skills als solo-artiest en leidt in zijn eentje zijn eigen compositie Beyond the Mountains in. Met subtiele aanvullingen van Ollestad en Suzuki, die wegdroomt met zijn shaker egg, begeleidt Smith zichzelf in akkoord en melodie. Hij combineert op ontspannen wijze technische virtuositeit met gevoel- en smaakvolle muzikaliteit en brengt een aansprekend verhaal over.

Shapes toont ons waar we de komende jaren heengaan op modern crossovergebied. Dave Derge opent het laatste stuk van de eerste set met een onorthodoxe solo-drum-performance. In combinatie met een grote shaker in de hand zet hij bij de toeschouwers menigeen op het verkeerde been, maar natuurlijk valt de hele band naadloos in. Zong Burn al eerder vanmiddag unisono mee met themamelodieën, Ollestad laat nu ook zien uit welk veelzijdig hout hij gesneden is. Een soulzanger met shaker egg in de hand, men vult en voelt elkaar uitstekend aan. Met het voorstellen van de band bij de John Scofield-kraker I’ll Take Les gaan we de pauze in om even te kunnen bijkomen van deze eerste verpletterende helft.

Onder aankondiging van “musical acrobatics” zijn hier, in het eerste stuk van het tweede gedeelte Spirituall dan eindelijk de Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse invloeden in ritmiek en harmonie waarzonder geen crossover compleet lijkt en waarnaar we al uitzagen. Dan is het tijd Sietse Huisman op gepaste wijze te bedanken voor zijn onbaatzuchtige inspanningen ten aanzien van het organiseren van deze tournee. Hij neemt plaats achter zijn eigen drumstel en speelt Herbie Hancocks klassieker Cantaloupe Island mee in een vrij traditionele interpretatie. Dit wordt een eerbetoon aan de groten: iedereen gaat ouderwets los (band om-de-beurt, publiek gelijktijdig) op deze kraker van een standard. Wat meer kunnen we dan nog weten? Suzuki’s kwantumfysica en numerologie heeft als ontspanning de geheimen des levens in de vorm van een trage, easy blues voortgebracht. Na deze mooie compositie volgt nog een rustig stuk: Sotto Voce van de hand van Ollestad. In het nummer daarna trekt Smith alle registers open en dient zich een additie aan op het aloude advies voor muzikanten (veel oefenen): veel naar Shapes luisteren. Met nogmaals I’ll Take Les om het af te maken worden de Shapes als vrienden voor je.

Zo gemakkelijk als de biografie op shapesmusic.com ons wil doen geloven ging het natuurlijk niet allemaal: er zit heel wat compositorisch werk achter deze band. De beide keyboards bijten elkaar nooit en de benodigde momenten waarin een instrumentalist terugtreedt en even niet speelt zijn zeer smaakvol. Het timbre van de mondharmonica/bluesharp van Ollestad werkt heel verrassend op het totaalgeluid en wordt nooit kitscherig. Shapes tapt in verschillende cohesieve muzikale vormen uit vele vaten, niet alleen die van de Buckshot-toog. Tijdens zijn verblijf in Nederland heeft Roger Burn erg genoten van de artistieke openheid van Nederlanders en slechts enkele onaardige inwoners ontmoet. Hij zegt dat Nederlanders zijn muziek waarderen en dat is niet in geld uit te drukken. Ondanks al het perfectionistisch vooruitplannen kon Burn echter niet voorzien dat de meeste auto’s in Nederland handgeschakeld (‘stick shift’) zijn en er slechts twee bandleden zijn die hier konden rondrijden. Ze willen graag gauw terugkomen en zorgen dan waarschijnlijk voor een automaat of een chauffeur.

Line up
Roger Burn “ leider, keyboard (hoofdzakelijk pianogeluid), composities, zang
Tollak Ollestad “ (chromatische) mondharmonica, bluesharp, keyboard (vooral hammondorgelgeluid), zang
Richard Smith (vervangt Michael Higgins) “ gitaar
Andy Suzuki “ dwarsfluit, sopraansax, tenorsax
Dave Derge “ drums
Oeds Bouwsma (vervangt Dean Taba) “ contrabas


=================


(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen stellen we je een eenvoudige vraag.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.