Cultuurpodium Online

CultuurpodiumOnline is een online magazine over podiumkunsten binnen en buiten de muren van theaters en concertzalen. We schrijven over alles wat er op de podia te doen is op het gebied van theater, muziek, dans, musical, jazz, opera, festivals, klassieke muziek en nog veel meer.
In de rubriek Even voorstellen maakt u kennis met een aantal van onze medewerkers.

In ons tag overzicht
is te zien welke onderwerpen u op onze site kunt vinden.

Accreditatie namens CultuurpodiumOnline wordt alleen aangevraagd door de coördinatoren wiens naam vermeld wordt in het colofon. Krijgt u accreditatieaanvragen binnen van anderen namens CultuurpodiumOnline, checkt u dan aub even via het algemene mailadres of dat wel klopt.

Specials

Festival aan de Werf
Holland Festival
Artikelen over Oerol Impressies van Oerol
Geluiden van Oerol
Onze speciale Oerolpagina
De Parade
Lowlands

Onderwerpen

Actie
Algemeen
Cabaret
CD en DVD
Circus en show
Dans
Festival
Jazz
Jeugd
Klassieke muziek
Locatietheater
Multimedia
Musical
Muziek
Nieuws
Opera en operette
Pop en rock
Straattheater
Toneel
Verwacht
Wereldmuziek

Cultuur op TV

Opium
Vrije Geluiden

Alle bloggers

Blog Aart Schutte
Blog Cornee Hordijk
Blog David Geysen
Blog Dorien Haan
Blog Hanneke en Jonas
Blog Joel de Tombe
Blog Karin Lambrechtsen
Blog Marijcke Voorsluijs
Blog Marina Kaptijn
Blog Marle en Clara
Blog Michael Varenkamp
Blog Moniek Poerstamper
Blog Noortje Herlaar
Blog Rembrandt Frerichs
Blog Suzan Seegers
Blog Tamara Schoppert
Blog Thomas Cammaert
Blog Tom Beek
Blog Ton van der Meer
Blog Willliam Spaaij
Blog Yonga Sun

Archieven

Nov 2017 Sep 2017 Aug 2017 Jul 2017 Jun 2017 Apr 2017 Aug 2016 Jul 2016 Jun 2016 Apr 2016 Mrt 2016 Feb 2016 Dec 2015 Nov 2015 Okt 2015 Sep 2015 Aug 2015 Jul 2015 Jun 2015 Mei 2015 Apr 2015 Mrt 2015 Feb 2015 Jan 2015 Dec 2014 Nov 2014 Okt 2014 Sep 2014 Aug 2014 Jul 2014 Jun 2014 Mei 2014 Apr 2014 Mrt 2014 Feb 2014 Jan 2014 Dec 2013 Nov 2013 Okt 2013 Sep 2013 Aug 2013 Jul 2013 Jun 2013 Mei 2013 Apr 2013 Mrt 2013 Feb 2013 Jan 2013 Dec 2012 Nov 2012 Okt 2012 Sep 2012 Aug 2012 Jul 2012 Jun 2012 Mei 2012 Apr 2012 Mrt 2012 Feb 2012 Jan 2012 Dec 2011 Nov 2011 Okt 2011 Sep 2011 Aug 2011 Jul 2011 Jun 2011 Mei 2011 Apr 2011 Mrt 2011 Feb 2011 Jan 2011 Dec 2010 Nov 2010 Okt 2010 Sep 2010 Aug 2010 Jul 2010 Jun 2010 Mei 2010 Apr 2010 Mrt 2010 Feb 2010 Jan 2010 Dec 2009 Nov 2009 Okt 2009 Sep 2009 Aug 2009 Jul 2009 Jun 2009 Mei 2009 Apr 2009 Mrt 2009 Feb 2009 Jan 2009 Dec 2008 Nov 2008 Okt 2008 Sep 2008 Aug 2008 Jul 2008 Jun 2008 Mei 2008 Apr 2008 Mrt 2008 Feb 2008 Jan 2008 Dec 2007 Nov 2007 Okt 2007 Sep 2007 Aug 2007 Jul 2007 Jun 2007 Mei 2007 Apr 2007 Mrt 2007 Feb 2007 Jan 2007 Dec 2006 Nov 2006 Okt 2006 Sep 2006 Aug 2006 Jul 2006 Jun 2006 Mei 2006 Apr 2006 Mrt 2006 Feb 2006 Jan 2006 Dec 2005 Nov 2005 Okt 2005 Sep 2005 Aug 2005 Jul 2005 Jun 2005


Prikbord

Hier op het prikbord kan een flyer van uw voorstelling komen te staan.

Op ons prikbord in de rechterkolom van de voorpagina hebben we plaats voor de flyers van een beperkt aantal voorstellingen en concerten. Wilt u ook een flyer op ons prikbord plaatsen? Stuur uw beeldmateriaal en eventueel ander persmateriaal naar ons algemene mailadres en als (of zodra) er plaats is zullen we uw flyer op het prikbord zetten.

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Del.icio.us
  • Digg
  • Google
  • Technorati
  • eKudos
  • Facebook
  • Blogmarks
  • Furl
  • Live
  • NuJIJ
  • Slashdot

Onderwerp: WERELDMUZIEK, POP-ROCK, MUZIEK, ALGEMEEN

30 Juli 2014

Vocalisten domineren laatste dag Umbria Jazz 2014


Tekst: Jorien Heemskerk en Ronald Rijntjes
Beeld: Ronald Rijntjes

Tijdens Umbria Jazz 2014 kregen vele nationale en internationale artiesten de ruimte om hun muzikale kwaliteiten te laten zien en horen in Perugia. De zondag en tevens laatste dag van het festival bracht op het Arena Santa Giuliana podium een drietal concerten waarbij de stem centraal stond. Take 6, Al Jarreau en Mario Biondi lieten hun stem over het terrein klinken en het publiek genoot volop.

De zon staat nog vrij hoog en de temperatuur is boven de dertig graden als het programma in de Arena begint. Het is er op dat moment nog niet druk. De bezoekers genieten van een drankje en zoeken rustig een plek op voor het podium. De vijf heren van a-capellagroep Take 6 trekken met hun show steeds meer publiek aan. Zij brengen hun nummers op unieke wijze: elke zanger vertolkt met zijn stem een instrument. Daardoor lijkt het net of je naar een echte ritmesectie zit te luisteren.

Gospelachtig
Zo nu en dan zit een van de zangers achter een echte piano om de anderen te begeleiden. Zij wisselen elkaar af door de ene keer op de voorgrond als lead en de andere keer op de  achtergrond te zingen. Ze brengen onder andere een aantal bekende nummers van Ray Charles in hun eigen stijl en dat levert vlotte, soms wat gospelachtige muziek op.

De Amerikanen vertellen tussen de nummers door over hun muzikantenbestaan, prediken nog even het evangelie en laten weten dat ze erg blij zijn om bij Umbria Jazz te mogen spelen. Op een slimme manier laten ze het publiek tijdens het optreden hun Facebookpagina opzoeken: “Like ons want we gaan jullie missen!”

Naarmate het optreden vordert beginnen de stukken wel een beetje op elkaar te lijken, wat ook niet zo gek is als je alleen de stem als instrument hebt. ‘Rainy Night in Georgia’ klinkt juist weer heel compleet, met een strakke begeleiding. Ook de swingende pasjes van de mannen zijn een goede toevoeging en de zware bas van Alvin Chea (al sinds 1985 bij de groep!) is indrukwekkend.

Sjansen met de sax
Om negen uur die avond is de zon bijna onder en het festivalterrein drukker geworden met muziekliefhebbers die komen voor Al Jarreau. Na een kwartier wachten worden zij rijkelijk beloond met de al 75-jarige artiest die nog steeds een feest weet te maken van zijn optredens. Jarreau wordt met veel applaus ontvangen en hij loopt met een grote glimlach zingend het podium op.

De band zet een swingend ritme in en de saxofonist blaast er een solo uit. Jarreau blijft nog even bij hem staan en sjanst met de saxklanken. Zijn hit ‘Moanin’ klinkt over het terrein en de toeschouwers gaan uit hun dak. De jonge energieke band die de zanger bij zich heeft komt ook snel los en zorgt voor vuurwerk. Bassist Chris Walker krijgt zelfs de ruimte om zijn eigen zangkwaliteiten te laten horen: hij zingt een R&B ballad en daarna een duet met Jarreau.


Verrassing
Ook de andere muzikanten krijgen van Jarreau de nodige complimenten. Tussen de nummers door vertelt hij bovendien kleine verhaaltjes, bijvoorbeeld over hoe hij genoemd wordt door de Italianen in Milwaukee. Daarnaast wijst hij er meerdere keren op dat Umbria Jazz wereldwijd bekend is. “Zelfs in New York, Montreux en bij North Sea kennen ze jullie”.

Naast bekende nummers zingt Jarreau ook werk van zijn nieuwste album, een ode aan George Duke die hij ter plekke ook opdraagt aan de slachtoffers van Malaysian Airways vlucht MH17. Na al die jaren heeft zijn stem nog steeds dezelfde energie en kwaliteit. Op een humoristische manier scat hij er vaak lustig op los. Het lopen daarentegen gaat iets moeilijker, maar dat weerhoudt hem er niet van de ruimte op het podium voluit te gebruiken.

Tegen het einde van het concert verschijnt Mario Biondi nog uit de coulissen om een nummer mee te zingen. Helaas haalt hij niet altijd de juiste toonhoogte, waardoor zijn stemkleur botst met die van Jarreau. Desondanks is het wel een leuke verrassing voor het publiek.


Heupbewegingen
Na het spetterende optreden van Jarreau kan het publiek nog genieten van het laatste concert van de avond én van het festival. De in het Engels zingende Italiaan Mario Biondi – in Nederland onder andere bekend van ‘A Handful of Soul’ – weet met zijn vrij lage, diepe en zwoele stem opnieuw de harten te veroveren. Zijn muziek is qua stijl te vergelijken met Nicola Conte en zijn stem met die van Tom Jones.

De nummers van Biondi hebben een swingende groove. Ballads en dansbare nummers worden afgewisseld in stijlen uit de jazz, bossa nova en funk. Zijn band zorgt voor een strakke begeleiding en geeft hem een extra boost. De zanger geeft zijn muzikanten graag de ruimte en dat resulteert in diverse solo’s van de blazers, piano, gitaar en drums. Tijdens deze solo’s loopt hij zelf met zwoele heupbewegingen over het podium en pakt er een samba-shaker bij.


Minpuntje is dat de uptempo nummers op den duur hoofdzakelijk hetzelfde ritme hebben in de bas en drums; alleen in de piano- en gitaarbegeleiding zit een ander accent. Ook komt er tussen Biondi’s eigen werk hier en daar een cover om de hoek kijken. Dat pakt de ene keer wel goed uit zoals bij ‘Rio Janeiro Blues’, maar de andere keer niet omdat zijn ongewone stem er dan niet goed bij past, bijvoorbeeld bij het nummer ‘My Girl’.

Op naar 2015
Zo was er op deze vocale avond voor iedereen wel wat te zien en te horen. Het begon klein met alleen zang en pakte uit met een rasartiest en een Italiaanse nieuwkomer. Al met al een prima festivalafsluiting waar de stad Perugia weer een jaar op kan teren.

We zijn benieuwd hoe het programma van volgend jaar eruit zal zien, want kwaliteit en diversiteit heeft Umbria Jazz zeker. Voor muziek- en cultuurliefhebbers is dit festival absoluut de moeite waard om eens te bezoeken. Lekker weer, historie, goed eten en prachtige vergezichten omlijst met topmuziek uit binnen- en buitenland – wat wil een mens nog meer?

 
Meer info: www.umbriajazz.com.


Gebruikte Tags: , , , , , , , , ,

=================


(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen stellen we je een eenvoudige vraag.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.