Cultuurpodium Online

CultuurpodiumOnline is een online magazine over podiumkunsten binnen en buiten de muren van theaters en concertzalen. We schrijven over alles wat er op de podia te doen is op het gebied van theater, muziek, dans, musical, jazz, opera, festivals, klassieke muziek en nog veel meer.
In de rubriek Even voorstellen maakt u kennis met een aantal van onze medewerkers.

In ons tag overzicht
is te zien welke onderwerpen u op onze site kunt vinden.

Accreditatie namens CultuurpodiumOnline wordt alleen aangevraagd door de coördinatoren wiens naam vermeld wordt in het colofon. Krijgt u accreditatieaanvragen binnen van anderen namens CultuurpodiumOnline, checkt u dan aub even via het algemene mailadres of dat wel klopt.

Specials

Festival aan de Werf
Holland Festival
Artikelen over Oerol Impressies van Oerol
Geluiden van Oerol
Onze speciale Oerolpagina
De Parade
Lowlands

Onderwerpen

Actie
Algemeen
Cabaret
CD en DVD
Circus en show
Dans
Festival
Jazz
Jeugd
Klassieke muziek
Locatietheater
Multimedia
Musical
Muziek
Nieuws
Opera en operette
Pop en rock
Straattheater
Toneel
Verwacht
Wereldmuziek

Cultuur op TV

Opium
Vrije Geluiden

Alle bloggers

Blog Aart Schutte
Blog Cornee Hordijk
Blog David Geysen
Blog Dorien Haan
Blog Hanneke en Jonas
Blog Joel de Tombe
Blog Karin Lambrechtsen
Blog Marijcke Voorsluijs
Blog Marina Kaptijn
Blog Marle en Clara
Blog Michael Varenkamp
Blog Moniek Poerstamper
Blog Noortje Herlaar
Blog Rembrandt Frerichs
Blog Suzan Seegers
Blog Tamara Schoppert
Blog Thomas Cammaert
Blog Tom Beek
Blog Ton van der Meer
Blog Willliam Spaaij
Blog Yonga Sun

Archieven

Jul 2019 Jun 2019 Jan 2019 Nov 2018 Sep 2018 Aug 2018 Jul 2018 Jun 2018 Apr 2018 Dec 2017 Nov 2017 Sep 2017 Aug 2017 Jul 2017 Jun 2017 Apr 2017 Aug 2016 Jul 2016 Jun 2016 Apr 2016 Mrt 2016 Feb 2016 Dec 2015 Nov 2015 Okt 2015 Sep 2015 Aug 2015 Jul 2015 Jun 2015 Mei 2015 Apr 2015 Mrt 2015 Feb 2015 Jan 2015 Dec 2014 Nov 2014 Okt 2014 Sep 2014 Aug 2014 Jul 2014 Jun 2014 Mei 2014 Apr 2014 Mrt 2014 Feb 2014 Jan 2014 Dec 2013 Nov 2013 Okt 2013 Sep 2013 Aug 2013 Jul 2013 Jun 2013 Mei 2013 Apr 2013 Mrt 2013 Feb 2013 Jan 2013 Dec 2012 Nov 2012 Okt 2012 Sep 2012 Aug 2012 Jul 2012 Jun 2012 Mei 2012 Apr 2012 Mrt 2012 Feb 2012 Jan 2012 Dec 2011 Nov 2011 Okt 2011 Sep 2011 Aug 2011 Jul 2011 Jun 2011 Mei 2011 Apr 2011 Mrt 2011 Feb 2011 Jan 2011 Dec 2010 Nov 2010 Okt 2010 Sep 2010 Aug 2010 Jul 2010 Jun 2010 Mei 2010 Apr 2010 Mrt 2010 Feb 2010 Jan 2010 Dec 2009 Nov 2009 Okt 2009 Sep 2009 Aug 2009 Jul 2009 Jun 2009 Mei 2009 Apr 2009 Mrt 2009 Feb 2009 Jan 2009 Dec 2008 Nov 2008 Okt 2008 Sep 2008 Aug 2008 Jul 2008 Jun 2008 Mei 2008 Apr 2008 Mrt 2008 Feb 2008 Jan 2008 Dec 2007 Nov 2007 Okt 2007 Sep 2007 Aug 2007 Jul 2007 Jun 2007 Mei 2007 Apr 2007 Mrt 2007 Feb 2007 Jan 2007 Dec 2006 Nov 2006 Okt 2006 Sep 2006 Aug 2006 Jul 2006 Jun 2006 Mei 2006 Apr 2006 Mrt 2006 Feb 2006 Jan 2006 Dec 2005 Nov 2005 Okt 2005 Sep 2005 Aug 2005 Jul 2005 Jun 2005


Prikbord

Hier op het prikbord kan een flyer van uw voorstelling komen te staan.

Op ons prikbord in de rechterkolom van de voorpagina hebben we plaats voor de flyers van een beperkt aantal voorstellingen en concerten. Wilt u ook een flyer op ons prikbord plaatsen? Stuur uw beeldmateriaal en eventueel ander persmateriaal naar ons algemene mailadres en als (of zodra) er plaats is zullen we uw flyer op het prikbord zetten.

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Del.icio.us
  • Digg
  • Google
  • Technorati
  • eKudos
  • Facebook
  • Blogmarks
  • Furl
  • Live
  • NuJIJ
  • Slashdot

Onderwerp: POP-ROCK

10 Oktober 2012

Mooie jubilileumeditie Geen Daden maar Woorden Festival in Rotterdam

Oscar Kocken Scapino Ballet Ellen Deckwitz
Tekst: Wilma Geldof
Beeld: Wim Barzilay

In de Rotterdamse Schouwburg vond zaterdag 6 oktober 2012 de vijftienjarige jubileumeditie plaats van het GEEN DADEN MAAR WOORDEN FESTIVAL. Een avond vol verrassende voorstellingen waarin onder meer schrijvers en muzikanten, dichters en dansers de resultaten van unieke samenwerkingen toonden. Het publiek - een prettige mengeling van heel jong tot best oud, van heel hip tot niet zo hip -  kon terecht in de theaterzaal, in de met banken en zitzakken intiem ingerichte kleine zaal, in de hal en in de kleedkamers. Het was druk maar nergens té druk. En overal was de sfeer ontspannen en opgewekt en waren de artiesten dichtbij.

In de kleine zaal lag ik op een zitzak aan de voeten van Peter Buwalda (1971) te luisteren hoe Buwalda fragmenten voorlas uit zijn debuutroman Bonita Avenue, een bestseller die voor vele prijzen genomineerd werd. De Rotterdamse band Half Way Station begeleidde hem. Met een hand in de zak las hij met trefzekere stem terwijl Mink Steekelenburg, Benjamin Schaipp, Elma Plaisier en Rikke Korswagen van Half Way Station op gitaar, banjo, piano, viool en trom speelden. De muziek - een mix van Indie folk, blues en psychedelische tonen - versterkte de tekst van Buwalda. Vreemde effecten waaiden als een snerpende wind door de zaal. Prachtige vocalen deden meer dan de toenemende verwarring van personage Aaron verbeelden. De ijle viool, Elma Plaisier die voorover op een gigantische trommel lag, en de zware stem van Buwalda zorgden voor een muzikaal verhalend geheel dat de intieme kleine zaal van de schouwburg vult en de aandacht van het publiek geen moment losliet.

Brandy Row Peter Buwalda and Halfway Station Eva de Roovere

Ik kon blijven liggen want meteen hierna stond Eva de Roovere (1978) klaar. Deze Belgische singer-songwriter stond alleen op het podium. Met zuivere stem zong zij nummers van haar laatste album Mijn huis maar ook oude nummers in een nieuw jasje gestoken van haar eerdere albums. Ze begeleidde zichzelf op piano of gitaar. Het waren veelal persoonlijke liedjes, klein en intiem. Pop, folk, chanson en een vleugje rock.

Haar Belgische komaf kwam fijn tot zijn recht in een liedje over snotvalling, Vlaams voor verkoudheid. De Roovere is een sympathieke verschijning die haar publiek het gevoel geeft een vriendin te zijn. De kleine zaal van de Schouwburg paste perfect bij haar knusse, sfeervolle en persoonlijke optreden.

Ellen Deckwitz (1982), een bekroonde Nederlandse dichter en schrijver droeg vooral voor uit haar in oktober 2012 te verschijnen bundel Hoi Feest. Deckwitz, op sokken op het podium, deed dit met een jaloersmakend gemak. En ook nog eens uit haar hoofd. Geen stiekem spiekbriefje. Een ware performancekunstenaar. Innemend, ontwapenend en met humor bespeelde ze het publiek. Mij bekroop het gevoel bekroop dat ze in mijn huiskamer stond. Deckwitz stelde vragen aan haar publiek maar hield achteloos de regie in handen. Ogenschijnlijk moeiteloos veroverde ze het publiek dat aan haar lippen hing.

Ook Anne-Gine Goemans (1971) won voor haar twee romans literaire prijzen. Goemans las voor uit haar laatste roman, Glijvlucht. Yorick van Norden, de talentvolle zanger van de Haarlemse band The Hype, begeleidde haar.

Vanwege optredens in de ernaast gelegen hal luisterde het publiek door koptelefoons wat na even wennen een intiem effect gaf. Ook de enkele bezoeker die aanvankelijk vergat een koptelefoon op te hebben en schreeuwend met een buur praatte, had al snel alle aandacht bij het optreden. Het was een reader-songwritersoptreden in perfecte harmonie.

Publiek Scapino Ballet Tommie Wieringa

Het publiek stroomde in grote getalen naar de theaterzaal voor de gezamenlijke productie van Scapino Ballet Rotterdam, een van de trendsetters van dans in Nederland en Europa, met Ester Naomi Perquin (1982), een Nederlandse dichter en Stadsdichter van Rotterdam. Aan erkenning geen gebrek voor Perquin: voor haar beide eerste bundels won ze verschillende literaire prijzen en in 2010 ontving ze voor haar oeuvre de driejaarlijkse Anna Blaman Prijs.

‘Dit is wat ik ben,’ begon Perquin. In kleermakerszit in een cirkel van licht  van het publiek weggedraaid, sprak ze met heldere stem in de richting van de dansers over een ik, over een ander, over anderen. Een vrouw danste. Later kwamen daar een tweede en een derde bij. De danseressen bewogen soepel, vaak ook prachtig pijnlijk schokkerig in snelle stokkende bewegingen die fysiek bijna onmogelijk leken. ‘Ik hou niet van gelukkige mensen, ze maken dezelfde bewegingen,’ zei Perquin maar ook als twee danseressen identieke bewegingen maakten waren het geen marionetten van de tekst van Perquin, een tekst die overigens niet typerend voor haar werk is.  

‘Mooi’ is een armzalig woord voor deze betoverende voorstelling waarin poëzie en dans samenkwamen en elkaar versterkten. Het publiek hield de adem in. Het enige jammere was het moment dat het voorbij was. Het daverend applaus voor dichter en dansers was meer dan terecht.

publiek Sanne Andrea Lucy

Tommy Wieringa (1967) die drie romans publiceerde voor hij in 2005 doorbrak met zijn roman Joe Speedboot, las ontspannen, met een hand in de zak, voor uit verschillende boeken waaronder Ga niet naar zee. Dat Wieringa een meester is in kort proza bewees zijn optreden. Het publiek in de afgeladen kleine zaal zat geregeld met de handen voor de mond om het lachen in te houden om maar niets te hoeven missen. De concentratie in de zaal was groot. Wieringa las voor met een lage, enigszins monotone bezwerende stem. Stukjes met een hoog anekdotisch gehalte. Over herkend worden als BN´er: voor Cees Geel aangezien worden door Sybilla Dekker. Sterker: zij wist zeker dat hij Cees Geel wás. Later begreep ze dat hij Joe Speedboat was maar toen bleek de vrouw zelf Marjan Berk te zijn.

Tot slot zag ik Lucy, een voorstelling van de Nijmeegse stadsdichter Dennis Gaens (1982) en indie-hiphoppers Macronizm en Smoove Business, een voorstelling over dat ene onbereikbare meisje. Zo’n meisje dat niets voor jou is. Verhaal (rap, zang, poëzie), muziek en beeld (foto, film, visuele effecten) vormden één geheel. Het publiek keek en luisterde ademloos omdat er zoveel te zien, te horen en, niet in de laatste plaats, te voelen was. De voorstelling was emotioneel en balanceerde op een fijne lijn tussen melodramatisch en ontroerend waarbij het tegelijk licht en grappig bleef. De obsessie van een aardige jongen voor dat ene veel te mooie en bijzondere meisje was aandoenlijk, ontroerend, herkenbaar, grappig, hilarisch en mooi tegelijk. Emotionaliteit die een langdurige glimlach op je lippen tovert. Het plezier van de makers spatte er van af.

Dat een groot applaus volgde was geen verrassing. Een applaus dat voor de hele avond gold.

Zelden heb ik een festival bezocht waarin elke voorstelling mij verraste. Altijd heb ik wel iets te klagen. Maar dit keer niet.




=================


(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen stellen we je een eenvoudige vraag.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.