Cultuurpodium Online

CultuurpodiumOnline is een online magazine over podiumkunsten binnen en buiten de muren van theaters en concertzalen. We schrijven over alles wat er op de podia te doen is op het gebied van theater, muziek, dans, musical, jazz, opera, festivals, klassieke muziek en nog veel meer.
In de rubriek Even voorstellen maakt u kennis met een aantal van onze medewerkers.

In ons tag overzicht
is te zien welke onderwerpen u op onze site kunt vinden.

Accreditatie namens CultuurpodiumOnline wordt alleen aangevraagd door de coördinatoren wiens naam vermeld wordt in het colofon. Krijgt u accreditatieaanvragen binnen van anderen namens CultuurpodiumOnline, checkt u dan aub even via het algemene mailadres of dat wel klopt.

Specials

Festival aan de Werf
Holland Festival
Artikelen over Oerol Impressies van Oerol
Geluiden van Oerol
Onze speciale Oerolpagina
De Parade
Lowlands

Onderwerpen

Actie
Algemeen
Cabaret
CD en DVD
Circus en show
Dans
Festival
Jazz
Jeugd
Klassieke muziek
Locatietheater
Multimedia
Musical
Muziek
Nieuws
Opera en operette
Pop en rock
Straattheater
Toneel
Verwacht
Wereldmuziek

Cultuur op TV

Opium
Vrije Geluiden

Alle bloggers

Blog Aart Schutte
Blog Cornee Hordijk
Blog David Geysen
Blog Dorien Haan
Blog Hanneke en Jonas
Blog Joel de Tombe
Blog Karin Lambrechtsen
Blog Marijcke Voorsluijs
Blog Marina Kaptijn
Blog Marle en Clara
Blog Michael Varenkamp
Blog Moniek Poerstamper
Blog Noortje Herlaar
Blog Rembrandt Frerichs
Blog Suzan Seegers
Blog Tamara Schoppert
Blog Thomas Cammaert
Blog Tom Beek
Blog Ton van der Meer
Blog Willliam Spaaij
Blog Yonga Sun

Archieven

Nov 2019 Sep 2019 Aug 2019 Jul 2019 Jun 2019 Jan 2019 Nov 2018 Sep 2018 Aug 2018 Jul 2018 Jun 2018 Apr 2018 Dec 2017 Nov 2017 Sep 2017 Aug 2017 Jul 2017 Jun 2017 Apr 2017 Aug 2016 Jul 2016 Jun 2016 Apr 2016 Mrt 2016 Feb 2016 Dec 2015 Nov 2015 Okt 2015 Sep 2015 Aug 2015 Jul 2015 Jun 2015 Mei 2015 Apr 2015 Mrt 2015 Feb 2015 Jan 2015 Dec 2014 Nov 2014 Okt 2014 Sep 2014 Aug 2014 Jul 2014 Jun 2014 Mei 2014 Apr 2014 Mrt 2014 Feb 2014 Jan 2014 Dec 2013 Nov 2013 Okt 2013 Sep 2013 Aug 2013 Jul 2013 Jun 2013 Mei 2013 Apr 2013 Mrt 2013 Feb 2013 Jan 2013 Dec 2012 Nov 2012 Okt 2012 Sep 2012 Aug 2012 Jul 2012 Jun 2012 Mei 2012 Apr 2012 Mrt 2012 Feb 2012 Jan 2012 Dec 2011 Nov 2011 Okt 2011 Sep 2011 Aug 2011 Jul 2011 Jun 2011 Mei 2011 Apr 2011 Mrt 2011 Feb 2011 Jan 2011 Dec 2010 Nov 2010 Okt 2010 Sep 2010 Aug 2010 Jul 2010 Jun 2010 Mei 2010 Apr 2010 Mrt 2010 Feb 2010 Jan 2010 Dec 2009 Nov 2009 Okt 2009 Sep 2009 Aug 2009 Jul 2009 Jun 2009 Mei 2009 Apr 2009 Mrt 2009 Feb 2009 Jan 2009 Dec 2008 Nov 2008 Okt 2008 Sep 2008 Aug 2008 Jul 2008 Jun 2008 Mei 2008 Apr 2008 Mrt 2008 Feb 2008 Jan 2008 Dec 2007 Nov 2007 Okt 2007 Sep 2007 Aug 2007 Jul 2007 Jun 2007 Mei 2007 Apr 2007 Mrt 2007 Feb 2007 Jan 2007 Dec 2006 Nov 2006 Okt 2006 Sep 2006 Aug 2006 Jul 2006 Jun 2006 Mei 2006 Apr 2006 Mrt 2006 Feb 2006 Jan 2006 Dec 2005 Nov 2005 Okt 2005 Sep 2005 Aug 2005 Jul 2005 Jun 2005


Prikbord

Hier op het prikbord kan een flyer van uw voorstelling komen te staan.

Op ons prikbord in de rechterkolom van de voorpagina hebben we plaats voor de flyers van een beperkt aantal voorstellingen en concerten. Wilt u ook een flyer op ons prikbord plaatsen? Stuur uw beeldmateriaal en eventueel ander persmateriaal naar ons algemene mailadres en als (of zodra) er plaats is zullen we uw flyer op het prikbord zetten.

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Del.icio.us
  • Digg
  • Google
  • Technorati
  • eKudos
  • Facebook
  • Blogmarks
  • Furl
  • Live
  • NuJIJ
  • Slashdot

Onderwerp: Festival aan de Werf, FESTIVAL

19 Mei 2007

Opening Festival aan de Werf

Griftpark Utrecht bij opening Festival aan de Werf Le dit du bambou - Souk de la parole Openingstoespraak van Yvonne Franquinet
Tekst en beeld van Mieke Kreunen (klik voor vergroting)

Afgelopen donderdag in het Griftpark te Utrecht ging het Festival aan de Werf van start. Dit multidisciplinaire festival is zo'n beetje de start van het theaterfestivalseizoen en er waren dan ook heel wat programmeurs en artistiek leiders van verschillende binnenlandse en buitenlandse festivals aanwezig om de opening bij te wonen. Als lokatie was gekozen voor de 'Souk de la parole' oftewel 'markt van het woord', een enorme van bamboestokken opgetrokken constructie geïnspireerd op de Arabische markten en ontworpen door het Autralische Bambuco. Hoewel de weersvoorspelling tamelijk slecht was scheen de zon uitbundig en was en behoorlijk wat blauw te zien tussen de wolken.

Buiten de bamboeconstructie staat de mobiele espressokar te stomen en te blazen en in de souk beklimt Yvonne Franquinet, artistiek directeur van Festival aan de Werf 'de bron' in het midden om de menigte toe te spreken. Haar toespraak is hieronder te lezen. Tot slot van haar verhaal nodigt ze de bezoekers van het festival uit anders te kijken en vooral te ervaren. Er is dan ook heel wat interessants te beleven in Utrecht tot en met 26 mei met 66 producties en maar liefst 17 premières.

In de programmering zijn een aantal clusters aangebracht:

  • Sense & Sensitivity biedt intieme en intensieve ervaringsvoorstellingen. Bezoekers zijn aanschouwer en soms ook deelnemer van zintuiglijke, gevoelige belevenissen.
  • Het reizende platform voor performances in de hedendaagse beeldende kunst, If I Can’t Dance, is terug op het festival.
  • Jaarlijks bevolken internationale kunstenaars het festival: in Spaanse Folias zijn artiesten uit Spanje aan de beurt. In totaal zijn er 20 voorstellingen van buitenlandse makers. Niet alleen komen deze kunstenaars naar Utrecht; ook reizen enkele Huis a/d Werf voorstellingen door naar buitenlandse podia.
  • Proud to Present geeft het publiek de highlights uit het Nederlandse landschap van theater, beeldende kunst en nieuwe muziek.
  • In het kader van de kunst wordt veelvuldig gewerkt aan een duurzame samenleving. Hier geeft Recycle de Stad een goed beeld van.
  • En Verhalen Verteld vormt een cluster met bijzondere beeldtaal van moderne en eigentijdse troubadours.
  • In Premier Etage maakt het publiek kennis met werk van jonge talentvolle theatermakers van de Hogeschool van de Kunsten.
  • Tot slot prijkt op het bruisende festivalhart aan de Neude een indrukwekkende installatie van aanrechtbladen waar weer een spectaculair muziekprogramma staat onder de noemer Neude Verleidt.

De functie van Huis en Festival a/d Werf als productiehuis voor jonge makers wordt onderschreven door acht voorstellingen van Nederlandse kunstenaars die onder de hoede van Huis en Festival a/d Werf hun (eerste) grote productie mogen neerzetten. Zo werken zij aan hun expertise en ontwikkeling tussen grote, internationale voorstellingen met gerenommeerde makers.

Het volledige programma is te vinden op de website van Festival aan de Werf en we zullen voor Cultuurpodium.nl een selectie maken uit de vele interessante voorstellingen die het festival te bieden heeft.

- website

Openingsspeech Yvonne Franquinet “ Artistiek Leider Festival a/d Werf

Welkom in de Souk, een project waar we twee jaar over gesproken en aan gewerkt hebben. Welkom bezoekers, In Situ-partners en kunstenaars uit Nederland, Frankrijk, Canada, Australië, die zich in ons internationaal productiehuis hebben genesteld. bij de wereldpremière van deze voorstelling waarin we proberen de intimiteit van het verhalen vertellen en de visuele kracht van het locatietheater bijeen te brengen.

Toen het gesprek begon over de Souk, was de bron waarop ik sta een van de eerste en centrale punten van de Souk. Deze bron is het centrum van waaruit de hele constructie wordt opgebouwd. En geloof me, het is een bron van waaruit gedurende het hele proces vele vragen zijn komen opborrelen. Vragen die hun weg in de Souk hebben gevonden via de kraam van Cecile en Renske.

Ik hou van vragen stellen, ook al past dat niet zo bij deze tijd. Het is meer een tijd van daadkrachtige samenvattingen en stellingen. “De snelheid van het leven is nu zo groot dat we ons nergens meer lang op kunnen concentreren”, schrijft Salman Rushdie, een van mijn favoriete schrijvers die zijn observaties altijd in een sprookjesachtige verbeelding weet te vangen. “Aan nieuwsfeiten moeten onmiddellijk korte samenvattingen worden gehecht, waarin de betekenis wordt verklaard en gecategoriseerd, zodat we verder kunnen, gesterkt door de illusie dat we iets hebben begrepen.”
Zo las ik zaterdag in de Volkskrant een mooie samenvatting. Het politieke debat over de inburgering is voorbij. En de VVD is de onbetwiste winnaar van het debat met haar stelling dat migranten zich moeten aanpassen, niet zozeer aan de westerse cultuur, als wel aan de morele waarheid. Onze morele waarheid wel te verstaan. Krijgt u het daar ook een beetje ongemakkelijk van? Het is een artikel van Thomas Spijkerboer. En hij brengt hier tegenin, dat ons systeem toch juist eeuwenlang gebaseerd is op het feit we helemaal niet kunnen weten wat goed en waar is. En dat zelfs de meest elementaire zekerheden wel eens onwaar kunnen zijn. Dat vind ik een hele geruststellende gedachte.
Zo heb ik nog een samenvatting: er schijnt een probleem te zijn gesignaleerd in de grote zalen van het theater en daarom moeten de kleine gezelschappen wijken. Hebt u de rushdiaanse illusie dat u dit begrepen hebt?
Zo heb ik nog een vraag die mij al een tijdje bezig houdt: is de mens geboren met een erfzonde of juist met een erfdeugd?

Als u ondertussen denkt, wat is dit een warrig verhaal en waar gaat het heen? Dan heeft u gelijk: het is een warrig verhaal, want ook ik sta uit onvermogen bij deze bron te orakelen, maar in alle bescheidenheid, het gaat wel ergens heen.

Terug dus naar de illusionistische samenvattingen en schijnzekerheden, die helpen ons het vraagstuk van deze tijd te ontlopen. Want eigenlijk weten we allemaal wat de analyse is. Men vindt het eigenlijk gewoon te veel. En dat is lastig. Of het nu de enorme kennis op internet is waardoor je je een onwetende voelt, of de stapels zorgverzekeringen waaruit je gedwongen wordt te kiezen, het is allemaal veel.
Als reactie op deze veelheid van informatie klinkt een nieuwe stem; de oplossing ligt in het verleden, toen alles nog helder was en duidelijk: toen je wist wie er rood en wie er liberaal was, wie rood katholiek en wie de beste voetballer was.

Nu hoor ik u al denken: gaat ook Huis en Festival a/d werf, toch altijd zo bekend om zijn progressiviteit, nu ook mee in de nieuwe trend waarin conservatief opeens in is en waarin progressief denken ouderwets wordt genoemd. Maakt u geen zorgen, ik sta hier niet bij deze raadselput om u mee te nemen in de stroom van normen en waarden, en samenzijn. Noch wil ik abortus opnieuw ter discussie stellen of de verworvenheden van het kleine theatercircuit tot een bijzaak reduceren.

Wat dan wel? Ik blijf nog even parasiteren op het werk van Rushdie
“ Tegenwoordig is alles cultuur. Eten is cultuur en religie is cultuur en tuinieren ook. Lifestyle is cultuur en politiek is cultuur en ras is cultuur en dan heb je nog de overvloed aan seksuele culturen en laten we de subculturen niet vergeten. Sport is natuurlijk een belangrijke cultuur. Maar als hooliganisme nu ook cultuur is, heeft het woord eigenlijk elke betekenis verloren. En dat is alleen erg als je denkt dat cultuur iets anders is, iets met kunst, verbeelding, opleiding en ethiek, iets wat het waarnemingsvermogen verruimt in plaats van vernauwt, waardoor we verder kunnen kijken dan de nationale stereotypen en de schitterende complexiteit van het leven kunnen zien.

En dan blijkt toch dat alles weer verband houdt met elkaar, en dat deze schitterende complexiteit door kunstenaars gebruikt wordt. In de veelheid van het aanbod moet je een nieuwe weg vinden om de informatie te verwerken en te delen met elkaar. Moet je op een andere manier kijken. Deze tijd van drukte vraagt om aandacht, rust en concentratie.

Weet u, ik zou u in een kleine en laatste zijsprong, nog een verhaal willen vertellen, een verhaal waarbij ik niet weet of het hier gaat om wijsheid of naïviteit. Ik laat het aan u om hierover een oordeel te vellen.
Het is een korte persoonlijke anekdote over twee vriendinnen van mij; de ene woont in een klein dorp, heeft twee kinderen, twee meisjes. Het is een gemengd huwelijk, maar beide ouders zijn wit, dus dat valt niet op. De andere vriendin woont in Amsterdam en heeft onlangs twee kinderen uit Ethiopië geadopteerd. Twee jongetjes, een tweeling van 3 jaar oud. Ze hebben lang gewacht op hun kinderen, en vrienden en familie wachtten en leefden mee. Toen de foto’s van het tweetal binnenkwamen, was iedereen verrukt. Zo ook het dochtertje van mijn dorpse vriendin. Het idee van adoptie fascineerde haar zo dat ze er alles over wilde weten en er zelfs een spreekbeurt over hield. Op een dag gingen moeder en dochter op bezoek in Amsterdam. Het meisje keek om zich heen en zei vol verbazing: mama, hier in Amsterdam zijn heel veel mensen geadopteerd! Geweldig, met een zin adopteerde zij alle allochtonen, vluchtelingen en toeristen. Stel je dat eens voor, opgenomen in onze huizen, in onze familie, aan onze tafel, in ons bed en onze badkamer. Zo’n blik biedt toch zo veel meer dan onze morele waarheid.

De kunstenaars van deze festivaleditie nodigen u uit om anders te kijken, om de ballast opzij te zetten en net als dat meisje met open blik en aandacht te kijken naar wat er gebeurt, en te ervaren wat er gebeurt.

Namens al onze medewerkers en namens Lotte van den Berg, Dries Verhoeven, Roos van Geffen, Aafke de Vries, Lizzy Timmers, Arnoud Noordegraaf, Francine Vidal, Le Nu Perdu, Odd Enjinears, Rauser en Co, Maria Jerez, Nave Cultural, Jutta Koether, The Otolith Group, Ex Nihilo, Jeroen Kee en 2012 Architecten nodig ik u uit om het festival te openen.


Gebruikte Tags: , , , , ,

=================


(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen stellen we je een eenvoudige vraag.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.