Cultuurpodium Online

CultuurpodiumOnline is een online magazine over podiumkunsten binnen en buiten de muren van theaters en concertzalen. We schrijven over alles wat er op de podia te doen is op het gebied van theater, muziek, dans, musical, jazz, opera, festivals, klassieke muziek en nog veel meer.
In de rubriek Even voorstellen maakt u kennis met een aantal van onze medewerkers.

In ons tag overzicht
is te zien welke onderwerpen u op onze site kunt vinden.

Accreditatie namens CultuurpodiumOnline wordt alleen aangevraagd door de coördinatoren wiens naam vermeld wordt in het colofon. Krijgt u accreditatieaanvragen binnen van anderen namens CultuurpodiumOnline, checkt u dan aub even via het algemene mailadres of dat wel klopt.

Specials

Festival aan de Werf
Holland Festival
Artikelen over Oerol Impressies van Oerol
Geluiden van Oerol
Onze speciale Oerolpagina
De Parade
Lowlands

Onderwerpen

Actie
Algemeen
Cabaret
CD en DVD
Circus en show
Dans
Festival
Jazz
Jeugd
Klassieke muziek
Locatietheater
Multimedia
Musical
Muziek
Nieuws
Opera en operette
Pop en rock
Straattheater
Toneel
Verwacht
Wereldmuziek

Cultuur op TV

Opium
Vrije Geluiden

Alle bloggers

Blog Aart Schutte
Blog Cornee Hordijk
Blog David Geysen
Blog Dorien Haan
Blog Hanneke en Jonas
Blog Joel de Tombe
Blog Karin Lambrechtsen
Blog Marijcke Voorsluijs
Blog Marina Kaptijn
Blog Marle en Clara
Blog Michael Varenkamp
Blog Moniek Poerstamper
Blog Noortje Herlaar
Blog Rembrandt Frerichs
Blog Suzan Seegers
Blog Tamara Schoppert
Blog Thomas Cammaert
Blog Tom Beek
Blog Ton van der Meer
Blog Willliam Spaaij
Blog Yonga Sun

Archieven

Nov 2019 Sep 2019 Aug 2019 Jul 2019 Jun 2019 Jan 2019 Nov 2018 Sep 2018 Aug 2018 Jul 2018 Jun 2018 Apr 2018 Dec 2017 Nov 2017 Sep 2017 Aug 2017 Jul 2017 Jun 2017 Apr 2017 Aug 2016 Jul 2016 Jun 2016 Apr 2016 Mrt 2016 Feb 2016 Dec 2015 Nov 2015 Okt 2015 Sep 2015 Aug 2015 Jul 2015 Jun 2015 Mei 2015 Apr 2015 Mrt 2015 Feb 2015 Jan 2015 Dec 2014 Nov 2014 Okt 2014 Sep 2014 Aug 2014 Jul 2014 Jun 2014 Mei 2014 Apr 2014 Mrt 2014 Feb 2014 Jan 2014 Dec 2013 Nov 2013 Okt 2013 Sep 2013 Aug 2013 Jul 2013 Jun 2013 Mei 2013 Apr 2013 Mrt 2013 Feb 2013 Jan 2013 Dec 2012 Nov 2012 Okt 2012 Sep 2012 Aug 2012 Jul 2012 Jun 2012 Mei 2012 Apr 2012 Mrt 2012 Feb 2012 Jan 2012 Dec 2011 Nov 2011 Okt 2011 Sep 2011 Aug 2011 Jul 2011 Jun 2011 Mei 2011 Apr 2011 Mrt 2011 Feb 2011 Jan 2011 Dec 2010 Nov 2010 Okt 2010 Sep 2010 Aug 2010 Jul 2010 Jun 2010 Mei 2010 Apr 2010 Mrt 2010 Feb 2010 Jan 2010 Dec 2009 Nov 2009 Okt 2009 Sep 2009 Aug 2009 Jul 2009 Jun 2009 Mei 2009 Apr 2009 Mrt 2009 Feb 2009 Jan 2009 Dec 2008 Nov 2008 Okt 2008 Sep 2008 Aug 2008 Jul 2008 Jun 2008 Mei 2008 Apr 2008 Mrt 2008 Feb 2008 Jan 2008 Dec 2007 Nov 2007 Okt 2007 Sep 2007 Aug 2007 Jul 2007 Jun 2007 Mei 2007 Apr 2007 Mrt 2007 Feb 2007 Jan 2007 Dec 2006 Nov 2006 Okt 2006 Sep 2006 Aug 2006 Jul 2006 Jun 2006 Mei 2006 Apr 2006 Mrt 2006 Feb 2006 Jan 2006 Dec 2005 Nov 2005 Okt 2005 Sep 2005 Aug 2005 Jul 2005 Jun 2005


Prikbord

Hier op het prikbord kan een flyer van uw voorstelling komen te staan.

Op ons prikbord in de rechterkolom van de voorpagina hebben we plaats voor de flyers van een beperkt aantal voorstellingen en concerten. Wilt u ook een flyer op ons prikbord plaatsen? Stuur uw beeldmateriaal en eventueel ander persmateriaal naar ons algemene mailadres en als (of zodra) er plaats is zullen we uw flyer op het prikbord zetten.

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Del.icio.us
  • Digg
  • Google
  • Technorati
  • eKudos
  • Facebook
  • Blogmarks
  • Furl
  • Live
  • NuJIJ
  • Slashdot

Onderwerp: MUZIEK

15 Februari 2007

Bezielende Bruce Cockburn imponeert ademloze Melkweg

Bruce Cockburn Bruce Cockburn Bruce Cockburn
Door Serge Julien met foto's van Govert Driessen (klik voor groter)

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: het concert van 2007 mag op naam worden geschreven van singer/songwriter Bruce Cockburn (spreek uit Co-burn). Natuurlijk is het wel erg vroeg in het jaar om meteen een dergelijke conclusie te trekken maar risico’s zijn er om genomen te worden en gegeven de bezielende performance van Bruce Cockburn in de Oude Zaal van de Melkweg en de daarbij losgemaakte reacties van een geboeid en vaak ademloos luisterend publiek, durf ik me dit wel te permitteren.

Het is een raadsel dat de talentvolle Canadese volksheld in Europa maar eigenlijk ook in Amerika ondanks een schare groep trouwe fans nooit verder is doorgebroken. Aan de ene kant is dat mooi omdat we zo de talentvolle Cockburn in een intieme club zijn prachtige liedjes kunnen zien en horen spelen maar anderzijds verdient deze sympathieke muzikant de aandacht van het grote publiek dat ook luistert naar singer/songwriters als Bob Dylan, Neil Young, Lou Reed en Jackson Browne om maar gelijk een aantal veteranen uit het genre te noemen. En dan hebben we het alleen nog maar over de schrijversklasse van de man die zijn mening bij het observeren van politiek, maatschappij, natuur en milieu niet onder stoelen of banken steekt en zowel cynisch, belerend en hoopvol in zijn songs overkomt. Wat hem nog onderscheidt van veel singer/songwriters, zijn de wonderschone melodieën waar deze man een enorm gevoel voor lijkt te hebben en wat tot uiting komt in een aantrekkelijke fusie van pop, folk, jazz en subtiele wereldinvloeden. Hij begeleidt zichzelf soepeltjes met heerlijk melodisch gitaarspel waarin ook duidelijk wordt dat de man daar een behoorlijke techniek in bezit. Voeg daarbij een zeer prettig in het gehoor liggende stem die zowel romantiek, hoop als cynisme zonder moeite weet te uiten en er ontstaat een talent van een eenzaam hoog niveau. Life Short Call Now is de 29ste plaat in Cockburn’s carrière die in 1970 zijn eerste plaat zag verschijnen. Een klein hitje scoort hij in 1979 in Amerika met Wondering Where The Lions Are en overzeese bekendheid komt vooral met de plaat Stealing Fire uit 1984 waarmee hij op de radio is te horen met de nummers Lovers In A Dangerous Time en If I Had A Rocket Launcher.

Bruce Cockburn Bruce Cockburn Bruce Cockburn

Vanavond speelt Cockburn zonder band en zijn drie semi akoestische gitaren en zijn stem de enige begeleidingsinstrumenten om zijn werk ten gehore te brengen. Wat volgt is een meer dan indrukwekkend optreden waarbij het publiek vaak ademloos staat te kijken hoe een persoon zoveel bezieling en passie weet te stoppen de uitvoering van de liedjes. In het ruim 100 minuten durende optreden komt de helft van zijn laatste prachtige CD aan bod maar ook nummers van eerdere platen als You’ve Never Seen Everything waarvan het mooie Open wordt gespeeld, het door Nicaragua geïnspireerde Dust and Diesel van Stealing Fire en World Of Wonders. Het titelnummer van deze laatst genoemde plaat komt in een geheel anders gearrangeerde versie voorbij en wint daarbij zelfs aan kracht terwijl in de toegift het eveneens van deze plaat afkomstig Call It Democracy wordt gespeeld en waarbij de in zwart geklede meester enthousiaste bijval krijgt van het publiek aangezien de tekst van het inmiddels 20 jaar oude nummer goed het gevoel weergeeft van het Bush tijdperk. Ook het milieugerichte nummer If A Tree Falls en het eerder genoemde Lovers In A Dangerous Time worden door een hoop aanwezigen als favorieten ontvangen.

Bloedstollend mooi is het instrumentale The End Of All Rivers dat afkomstig is van de geheel instrumentale plaat Speechless. De dromerige, spiritueel en avontuurlijk klinkende compositie houdt het geweldig soepele gitaarspel van de witharige Canadees dat wordt voorzien van subtiele echo en galm effecten goed tegen het licht. Een ander hoogtepunt is het nummer This Is Baghdad waarin Cockburn door zijn professorische brilletje kijkt naar de situatie van Irak.

De enorm enthousiaste reactie van het publiek leidt ertoe dat de bescheiden Cockburn tot twee keer toe terugkomt voor een totaal van vijf nummers waarin hij naast een lekker bluesy instrumentaal King Kong Goes To Tallahassee ook een verzoek van een fan inwilligt door een prachtige vertolking te doen van een heel oud nummer getiteld Lord Of The Starfields. Cockburn kan niet meer stuk maar sluit dan toch om 23.00 een weergaloos optreden af.

Als de schrijver van dit artikel na het optreden met een ontzettend voldaan gevoel in de trein zit voor zijn terugreis en de show nog eens terug haalt blijven de superlatieven door zijn hoofd heen schieten en zit hij alles dat in hem opkomt op een kladpapiertje te pennen en vraagt hij zich meteen af hoe hij zich met dit enthousiasme moet houden aan het maximum aantal van 1000 woorden voor een artikel voor Cultuurpodium. Misschien is dit wel een goed einde: Life’s short so call now! Luister naar het geweten van Canada! Luister naar Bruce Cockburn!

CD’s
Life Short Call Now (2006)
Stealing Fire<br  />Bruce Cockburn
Stealing Fire
Bruce Cockburn




Bruce Cockburn - website


=================


(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen stellen we je een eenvoudige vraag.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.