Cultuurpodium Online

CultuurpodiumOnline is een online magazine over podiumkunsten binnen en buiten de muren van theaters en concertzalen. We schrijven over alles wat er op de podia te doen is op het gebied van theater, muziek, dans, musical, jazz, opera, festivals, klassieke muziek en nog veel meer.
In de rubriek Even voorstellen maakt u kennis met een aantal van onze medewerkers.

In ons tag overzicht
is te zien welke onderwerpen u op onze site kunt vinden.

Accreditatie namens CultuurpodiumOnline wordt alleen aangevraagd door de coördinatoren wiens naam vermeld wordt in het colofon. Krijgt u accreditatieaanvragen binnen van anderen namens CultuurpodiumOnline, checkt u dan aub even via het algemene mailadres of dat wel klopt.

Specials

Festival aan de Werf
Holland Festival
Artikelen over Oerol Impressies van Oerol
Geluiden van Oerol
Onze speciale Oerolpagina
De Parade
Lowlands

Onderwerpen

Actie
Algemeen
Cabaret
CD en DVD
Circus en show
Dans
Festival
Jazz
Jeugd
Klassieke muziek
Locatietheater
Multimedia
Musical
Muziek
Nieuws
Opera en operette
Pop en rock
Straattheater
Toneel
Verwacht
Wereldmuziek

Cultuur op TV

Opium
Vrije Geluiden

Alle bloggers

Blog Aart Schutte
Blog Cornee Hordijk
Blog David Geysen
Blog Dorien Haan
Blog Hanneke en Jonas
Blog Joel de Tombe
Blog Karin Lambrechtsen
Blog Marijcke Voorsluijs
Blog Marina Kaptijn
Blog Marle en Clara
Blog Michael Varenkamp
Blog Moniek Poerstamper
Blog Noortje Herlaar
Blog Rembrandt Frerichs
Blog Suzan Seegers
Blog Tamara Schoppert
Blog Thomas Cammaert
Blog Tom Beek
Blog Ton van der Meer
Blog Willliam Spaaij
Blog Yonga Sun

Archieven

Jul 2018 Jun 2018 Apr 2018 Dec 2017 Nov 2017 Sep 2017 Aug 2017 Jul 2017 Jun 2017 Apr 2017 Aug 2016 Jul 2016 Jun 2016 Apr 2016 Mrt 2016 Feb 2016 Dec 2015 Nov 2015 Okt 2015 Sep 2015 Aug 2015 Jul 2015 Jun 2015 Mei 2015 Apr 2015 Mrt 2015 Feb 2015 Jan 2015 Dec 2014 Nov 2014 Okt 2014 Sep 2014 Aug 2014 Jul 2014 Jun 2014 Mei 2014 Apr 2014 Mrt 2014 Feb 2014 Jan 2014 Dec 2013 Nov 2013 Okt 2013 Sep 2013 Aug 2013 Jul 2013 Jun 2013 Mei 2013 Apr 2013 Mrt 2013 Feb 2013 Jan 2013 Dec 2012 Nov 2012 Okt 2012 Sep 2012 Aug 2012 Jul 2012 Jun 2012 Mei 2012 Apr 2012 Mrt 2012 Feb 2012 Jan 2012 Dec 2011 Nov 2011 Okt 2011 Sep 2011 Aug 2011 Jul 2011 Jun 2011 Mei 2011 Apr 2011 Mrt 2011 Feb 2011 Jan 2011 Dec 2010 Nov 2010 Okt 2010 Sep 2010 Aug 2010 Jul 2010 Jun 2010 Mei 2010 Apr 2010 Mrt 2010 Feb 2010 Jan 2010 Dec 2009 Nov 2009 Okt 2009 Sep 2009 Aug 2009 Jul 2009 Jun 2009 Mei 2009 Apr 2009 Mrt 2009 Feb 2009 Jan 2009 Dec 2008 Nov 2008 Okt 2008 Sep 2008 Aug 2008 Jul 2008 Jun 2008 Mei 2008 Apr 2008 Mrt 2008 Feb 2008 Jan 2008 Dec 2007 Nov 2007 Okt 2007 Sep 2007 Aug 2007 Jul 2007 Jun 2007 Mei 2007 Apr 2007 Mrt 2007 Feb 2007 Jan 2007 Dec 2006 Nov 2006 Okt 2006 Sep 2006 Aug 2006 Jul 2006 Jun 2006 Mei 2006 Apr 2006 Mrt 2006 Feb 2006 Jan 2006 Dec 2005 Nov 2005 Okt 2005 Sep 2005 Aug 2005 Jul 2005 Jun 2005


Prikbord

Hier op het prikbord kan een flyer van uw voorstelling komen te staan.

Op ons prikbord in de rechterkolom van de voorpagina hebben we plaats voor de flyers van een beperkt aantal voorstellingen en concerten. Wilt u ook een flyer op ons prikbord plaatsen? Stuur uw beeldmateriaal en eventueel ander persmateriaal naar ons algemene mailadres en als (of zodra) er plaats is zullen we uw flyer op het prikbord zetten.

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Del.icio.us
  • Digg
  • Google
  • Technorati
  • eKudos
  • Facebook
  • Blogmarks
  • Furl
  • Live
  • NuJIJ
  • Slashdot

Onderwerp: WERELDMUZIEK

2 December 2006

Andy Statman Trio

Andy Statman Trio Andy Statman Trio Andy Statman Trio
Tekst en beeld van Ton Maas (klik voor vergroting)
Gezien op 25 november, Rasa, Utrecht


‘G ’h, dat zou je bij ons nooit zien,’ verklaart de Amerikaanse klarinettist en mandolinespeler Andy Statman met een grijns zodra hij het podium van het Utrechtse Rasa betreedt, wijzend op het geprojecteerde verbodsbord voor mobiele telefoons. Statman houdt niet van voorgekookt; praatjes met het publiek zijn net zo spontaan geïmproviseerd als de muziek die hij maakt met zijn trio. De luchtigheid van de begroeting staat echter in schril contrast met de toon die hij aanslaat met zijn eerste stuk: een introspectieve en breed uitgesponnen improvisatie op een eeuwenoude nigoen (woordloos gezang uit de joodse liturgie). Over een traag golvend tapijt van tromgeroffel en gestreken contrabas laat Statman zijn klarinet eerst fluisterzacht jammeren en kreunen, om ruim een kwartier later te eindigen in een cascade van jubelende en bij vlagen snerpende klanken.

Statman wordt meestal aangekondigd als klezmermuzikant “ in dit geval ‘grootmeester van de New Yorkse klezmer’ “ maar dat gebeurt vooral omdat niemand echt raad weet met zijn muziek, tenminste als het op indelen naar genre aankomt. Zeker, hij is een leerling van de grote Dave Tarras, de man die als eerste een Amerikaanse draai aan de jiddische feestmuziek gaf, maar Statman studeerde ook jarenlang bij bluegrassmandolinist David Grisman, maakte onversneden jazz met Buell Neidlinger en is nog altijd een groot liefhebber van rock&roll. De enige vergelijking die echt hout snijdt “ hoewel uit piëteit vaak niet hardop uitgesproken “ is die met John Coltrane. Statman deelt niet alleen Trane’s fenomenale toon en improvisatorische vermogen, zijn muziek klieft ook minstens zo diep door de ziel.

De ‘andere’ Statman openbaart zich zodra hij de mandoline ter hand neemt. Plotseling keert de luchtigheid van zijn conversaties met het publiek ook terug in zijn muziek. Zelfs zijn lichaamstaal slaat om van enigszins gekweld tot dartel en uitgelaten. Zijn twee begeleiders huppelen van harte met hem mee. Vooral Larry Eagle “ net terug van een tournee met Bruce Springsteen “ verrast met messcherp en toch fantasievol slagwerk. Ondanks de suggestie van niemendallerigheid die er onwillekeurig van uitgaat, heeft Statmans interpretatie van de Amerikaanse fiddlemuziek niet minder diepgang dan zijn behandeling van oude joodse melodieën.

Helemaal aan het einde van de voorstelling vloeien de twee persoonlijkheden van Statman samen in het titelstuk van zijn allereerste plaat uit 1980, Flatbush Waltz, een ode aan de wijk in Brooklyn waar hij ter wereld kwam. Dan demonstreert hij zijn grootmeesterschap op de mandoline, door er klanken uit te toveren die net zo fluwelig, lyrisch en bezwerend zijn als die uit zijn klarinet.


=================


(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen stellen we je een eenvoudige vraag.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.