Cultuurpodium Online

CultuurpodiumOnline is een online magazine over podiumkunsten binnen en buiten de muren van theaters en concertzalen. We schrijven over alles wat er op de podia te doen is op het gebied van theater, muziek, dans, musical, jazz, opera, festivals, klassieke muziek en nog veel meer.
In de rubriek Even voorstellen maakt u kennis met een aantal van onze medewerkers.

In ons tag overzicht
is te zien welke onderwerpen u op onze site kunt vinden.

Accreditatie namens CultuurpodiumOnline wordt alleen aangevraagd door de coördinatoren wiens naam vermeld wordt in het colofon. Krijgt u accreditatieaanvragen binnen van anderen namens CultuurpodiumOnline, checkt u dan aub even via het algemene mailadres of dat wel klopt.

Specials

Festival aan de Werf
Holland Festival
Artikelen over Oerol Impressies van Oerol
Geluiden van Oerol
Onze speciale Oerolpagina
De Parade
Lowlands

Onderwerpen

Actie
Algemeen
Cabaret
CD en DVD
Circus en show
Dans
Festival
Jazz
Jeugd
Klassieke muziek
Locatietheater
Multimedia
Musical
Muziek
Nieuws
Opera en operette
Pop en rock
Straattheater
Toneel
Verwacht
Wereldmuziek

Cultuur op TV

Opium
Vrije Geluiden

Alle bloggers

Blog Aart Schutte
Blog Cornee Hordijk
Blog David Geysen
Blog Dorien Haan
Blog Hanneke en Jonas
Blog Joel de Tombe
Blog Karin Lambrechtsen
Blog Marijcke Voorsluijs
Blog Marina Kaptijn
Blog Marle en Clara
Blog Michael Varenkamp
Blog Moniek Poerstamper
Blog Noortje Herlaar
Blog Rembrandt Frerichs
Blog Suzan Seegers
Blog Tamara Schoppert
Blog Thomas Cammaert
Blog Tom Beek
Blog Ton van der Meer
Blog Willliam Spaaij
Blog Yonga Sun

Archieven

Jul 2019 Jun 2019 Jan 2019 Nov 2018 Sep 2018 Aug 2018 Jul 2018 Jun 2018 Apr 2018 Dec 2017 Nov 2017 Sep 2017 Aug 2017 Jul 2017 Jun 2017 Apr 2017 Aug 2016 Jul 2016 Jun 2016 Apr 2016 Mrt 2016 Feb 2016 Dec 2015 Nov 2015 Okt 2015 Sep 2015 Aug 2015 Jul 2015 Jun 2015 Mei 2015 Apr 2015 Mrt 2015 Feb 2015 Jan 2015 Dec 2014 Nov 2014 Okt 2014 Sep 2014 Aug 2014 Jul 2014 Jun 2014 Mei 2014 Apr 2014 Mrt 2014 Feb 2014 Jan 2014 Dec 2013 Nov 2013 Okt 2013 Sep 2013 Aug 2013 Jul 2013 Jun 2013 Mei 2013 Apr 2013 Mrt 2013 Feb 2013 Jan 2013 Dec 2012 Nov 2012 Okt 2012 Sep 2012 Aug 2012 Jul 2012 Jun 2012 Mei 2012 Apr 2012 Mrt 2012 Feb 2012 Jan 2012 Dec 2011 Nov 2011 Okt 2011 Sep 2011 Aug 2011 Jul 2011 Jun 2011 Mei 2011 Apr 2011 Mrt 2011 Feb 2011 Jan 2011 Dec 2010 Nov 2010 Okt 2010 Sep 2010 Aug 2010 Jul 2010 Jun 2010 Mei 2010 Apr 2010 Mrt 2010 Feb 2010 Jan 2010 Dec 2009 Nov 2009 Okt 2009 Sep 2009 Aug 2009 Jul 2009 Jun 2009 Mei 2009 Apr 2009 Mrt 2009 Feb 2009 Jan 2009 Dec 2008 Nov 2008 Okt 2008 Sep 2008 Aug 2008 Jul 2008 Jun 2008 Mei 2008 Apr 2008 Mrt 2008 Feb 2008 Jan 2008 Dec 2007 Nov 2007 Okt 2007 Sep 2007 Aug 2007 Jul 2007 Jun 2007 Mei 2007 Apr 2007 Mrt 2007 Feb 2007 Jan 2007 Dec 2006 Nov 2006 Okt 2006 Sep 2006 Aug 2006 Jul 2006 Jun 2006 Mei 2006 Apr 2006 Mrt 2006 Feb 2006 Jan 2006 Dec 2005 Nov 2005 Okt 2005 Sep 2005 Aug 2005 Jul 2005 Jun 2005


Prikbord

Hier op het prikbord kan een flyer van uw voorstelling komen te staan.

Op ons prikbord in de rechterkolom van de voorpagina hebben we plaats voor de flyers van een beperkt aantal voorstellingen en concerten. Wilt u ook een flyer op ons prikbord plaatsen? Stuur uw beeldmateriaal en eventueel ander persmateriaal naar ons algemene mailadres en als (of zodra) er plaats is zullen we uw flyer op het prikbord zetten.

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Del.icio.us
  • Digg
  • Google
  • Technorati
  • eKudos
  • Facebook
  • Blogmarks
  • Furl
  • Live
  • NuJIJ
  • Slashdot

Onderwerp: MUZIEK

28 November 2006

Korreltjie Korreltjie Sand

Korreltjie Korreltjie Sand (foto Jorn van der Veen) Korreltjie Korreltjie Sand (foto Jorn van der Veen) Korreltjie Korreltjie Sand (foto Jorn van der Veen) Door Mirjam van Zweeden met foto's van Jorn van der Veen  (klik voor vergroting)

Op 24, 25 en 26 november trad Ernst Reijsiger in het Beauforthuis op met achtereenvolgens de Senegalese musici Mola Sylla en Serigne Gueye, de Nederlandse musici Frank van de Laar en Larissa Groeneveld, en met Felix Strategier en de Zuid-Afrikaan Sean Bergin in het kader van de serie 'Ernst Reijseger meets...'. De zaal in het Beauforthuis zit op 26 november helemaal vol voor het optreden van Ernst Reijseger en zijn partners in de muziek Felix Strategier en Sean Bergin. Zij brengen een poëtische, muzikale voorstelling met als titel ‘Korreltjie Korreltjie Sand’ geproduceerd door Theatergroep Flint. Vanaf het podium, waar gewoonlijk de artiesten hun plek hebben kijken we, nu achterin gezeten, naar de voorkant van de zaal waar een piano staat en drie stoelen. Veel mensen hebben al een wijntje en tapa’s bemachtigd en zien gemoedelijk pratend de voorstelling tegemoet. Dan gaat de deur van de artiesteningang open en zonder dat iedereen het al door heeft staan daar een paar mannen met zandkleurige overhemden zachtjes te neuriën met hun muziekinstrumenten in de hand. Een meerstemmige Afrikaanse sound komt tot leven terwijl de mannen met elkaar lachen en een opmerking over en weer maken. Ondertussen lopen ze naar voren en het geroezemoes in het publiek verstomt op een natuurlijke manier. Zoals het ook in Afrika gebruikelijk is als zanger en muzikanten tussen het pratende en drinkende publiek opstaan en hun stem verheffen, hun instrument laten klinken.

Felix Strategier zet, muzikaal begeleid door de anderen, in met een gedicht over het boerenleven, waarin hij vertelt over ‘de schaapies’ maar waarin ook blaffende honden te horen zijn. Meteen valt de Zuid-Afrikaanse intonatie op van voor ons bekende woorden die anders geplaatst worden en vermengd worden met vreemde klanken, woorden en zinnen. Ik kan flarden verstaan en haal de sfeer uit de presentatie van de tekst en niet te vergeten de muziek. De drie mannen weten elke gedicht en lied met een heel eigen omlijsting te laten horen. De meeste poëzie is van van de Zuid-Afrikaanse Ingrid Jonker, aangevuld met werk van Adam Small en André Brink. Ingrid Jonker is een ontdekking voor mij, zo mooi de gedichten; gevoelig en veelzeggend door prachtige en toch eenvoudige beelden en zo raak beschreven wat er speelt of het nou over over liefde gaat of over politiek. Ik lees dat ze een moeilijk leven heeft gehad, van huis uit nauwelijks liefde kreeg, wat haar haar hele leven parten bleef spelen, ook in haar relaties met verschillende mannen die haar weer lieten vallen of niet echt voor haar kozen, zoals André Brink, die voor een periode haar getrouwde minnaar was met wie ze in Europa heeft gereisd. Ingrid en haar vader kwamen ook in het Afrikaanse politieke leven lijnrecht tegenover elkaar te staan, toen hij in de commissie voor de schrijverscensuur de publicatie van het werk van zijn dochters tegenwerkte. In Johannesburg wordt ze als 'links kunstenaarstype' gezien en dat betekent 'aanhanger van de anti-apartheidbeweging'. Ingrid pleegde in 1965 op 32-jarige leeftijd zelfmoord. Er zijn dan inmiddels twee bundels van haar verschenen en ze schreef een rebels theaterstuk wat pas veel later opgevoerd kon worden.

De teksten van de gedichten hangen aan de muren van de zaal zodat je in de pauze of na afloop nog even op de inhoud in kunt zoomen. Het concert bestaat uit tedere liefdesgedichtjes met zinnen als

‘deur alles haal jij asem’ en ‘ek herhaal jou, sonder begin of einde, herhaal ek jou lichaam’ ,

waarin de muziek zachtjes meezingt, tokkelt, fluit. Toch komt ook het verraad om de hoek kijken zoals in

‘jij strek jou heup, en jij lach en jij fluistert, niet mijn naam nie, maar sijn naam!

Tevens horen we gepassioneerde klanken waarbij muziek en stem voluit gaan zoals het door piano en cello begeleidde, door Gerrit Komrij vertaalde gedicht waarin de steeds terugkerende vraag

‘Waar slaapt mijn lief, mijn liefde vannacht’

uitgeroepen wordt. Een gedicht wat Ingrid Jonker voor haar scheiding van de veel oudere Pieter Venter schreef. Verder tikken en deinen we mee met swingende traditionals en originals. Sean Bergin brengt bijvoorbeeld een vrolijk Engelstalig lied over de kraampjes die je overal in het, door armoede beheerste land, ziet met populaire bekende drankjes en hapjes uit o.a. Amerika, zoals de Eskimo Pie, Cola, Bubble gum en natuurlijk ook Pizza. Maar ook de duistere kant van Zuid-Afrika komt aan bod met bijvoorbeeld het gedicht van Ingrid Jonker ‘Die kind wat doodgeskiet is deur soldate by Nyanga’, geschreven naar aanleiding van de demonstratie in 1960 tegen de pasjeswetten, waarbij in Sharperville met scherp werd geschoten en ook kleine kinderen getroffen werden. Nelson Mandela las dit gedicht voor in 1994, bij de opening van het eerste democratisch gekozen parlement. De eerste zin, ‘Die kind is nie dood nie’, blijft lang in mijn oren hangen. Wat ik ook heel ontroerend vond, in muziek en tekst was het stuk op basis van het gedicht ‘Madeliefjes in Namakwaland’;

‘Waarom luister ons nog na die antwoorde van die madeliefies op die wind op die son’ ......, ‘agter draadheinings, kampe, lokasies, agter die stilte waar onbekende tale val soos klokke bij ’n begrafenis, agter ons verskeurde land.

Zowel de sensatie van de kleine, altijd nog bloeiende madeliefjes als die van de klokken bij de begrafenis waren in de muziek duidelijk aanwezig. Ik heb nog nooit een cello al klok horen luiden maar Ernst Reijsiger is ertoe in staat. Terwijl hij zijn cello heen en weer laat zwaaien geeft hij een korte tokkel die klinkt als een klok.

De vertrouwdheid met en virtuositeit van Ernst Reijsiger op de cello kwam in dit gevarieerde concert op nog meer manieren tot uiting. Hij haalt alles uit zijn instrument wat erin zit: de strijkstok gevoelvol in zijn hand en even later tussen zijn tanden, trommelend op de klankkast, tokkelend en met slag in gitaarligging, draaiend op de punt voor een rondzoemende klank. Soms brengt hij een stuk klassiek, dan weer horen we folk- en jazzy-klanken en zelfs iets minimal-music-achtigs. Het is bijna niet te duiden. Ook de Zuid-Afrikaanse blazer Sean Bergin weet ons telkens weer te verrassen met zijn instrumenten en het gebruik daarvan. Op een gegeven moment tokkelt met zijn imposante gestalte op een klein snaarinstrument de hoogste nootjes waarop hij bijna naadloos overgaat op een onvergetelijk wel-luidende partij op de saxofoon. Maar ook op fluit weet hij ‘snaren te raken’. Felix Strategier, de artistiek leider van theatergroep Flint overtuigt zonder meer met zijn presentatie van de gedichten en liederen, fluisterend, schreeuwend, als het brave jongetje of degene die zo liefheeft, bezinnend of beschuldigend en meespelend op accordeon of piano. De creatieve originaliteit van de musici maakt deze muziektheatervoorstelling in al zijn facetten aantrekkelijk. Ze trokken ons mee om met huid en haar en met de wind op onze wangen, de poëzie wiegend in ons lijf, geweerschoten in de oren en de zon schitterend in onze ogen, om het donkere en ook prachtige Zuid-Afrika te beleven zoals de dichters het zagen en zij het zien. Theatergroep Flint - website Beauforthuis - website




=================


(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen stellen we je een eenvoudige vraag.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.